Maya Mor Rastgele Karşılaşmalar e-kitap

"Maya Mor, Rastgele Karşılaşmalar" isimli tefrika romanımı e-kitap olarak yayımlıyorum.

İçindekiler ve Bölümlerin Linkleri

2014-15 yılında yazdığım romanı tefrika olarak blog üzerinden yayımlamaya başladım. 

Kendine has özel becerileri olan Maya Mor’un, saldırıya uğradığı bölgede soruşturma yaparken; yeraltının sırlarını öğrenmesine, tesadüfen karşılaştığı diğer roman karakterleriyle ilişkisine ve bu karşılaşmalardan doğan etkileşimin bir sonucu olarak; gizli sırların, gizli kimliklerin açığa çıkmasına tanık oluyoruz.

Roman aşağıdaki bölümlerden oluşmaktadır.
Her hafta yeni iki bölümün (pazartesi, perşembe) linkini ekleyeceğim. Çok kısa bölümlerde gününü beklemeden -aynı anda- iki bölüm birden ekliyorum.

Yeni bölümleri izlemek ve anında haber almak için abone olunuz...
İlginizi çektiyse paylaşınız ve düşüncelerinizi yazınız.

39. ve SON Bölüm: Yeni Bir Başlangıç

Önce 38. Bölümü Okuyunuz

38. Bölüm: İç Hesaplaşma

BİTİŞ

Arabasına geldi. 

Bir adam, biraz derbeder bir adam, 

arabasının bagaj kapağının üzerine oturmuş 

sigara içiyordu.

Maya Mor hazırlandı, saat altı gibi pansiyondan çıktı. Kimseye görünmemişti. Zaten kaç gündür pansiyondakilerle ilişkisini kesmişti. "Yarın gitmeden önce buzları eritmem gerekecek" diye düşündü. Evini ve Kor’u özlemişti. Evinde olma, okuma, düşünme, yazma, film izleme ve sevdiği dizilere takılarak günlerce evden çıkmadan zaman geçirme arzusu ile doldu bir an. Bunlar Maya’nın istekleriydi; Mor, “işimiz var,” dedi.

Arabasına geldi. Bir adam, biraz derbeder bir adam, arabasının bagaj kapağının üzerine oturmuş sigara içiyordu.

Maya Mor yaklaştı, arabanın sahibi olduğunu belli edecek şeklide davrandı. Ama adam sadece ona bakıyor, yerinden kıpırdamıyordu. “Bana mı gülüyor?” Maya tanıdığı insanları düşündü, öncelikle burada tanıştıklarını. Hayır, bu adamı tanımıyordu. Ama adamın gönderdiği mesaj farklıydı. Adam onu tanıyormuş gibi davranmaya devam ediyordu. Teklifsiz bir hali vardı.

38. Bölüm: İç Hesaplaşma

Önce 37. Bölümü Okuyunuz

37. Bölüm: Yüzleşme 

Akıp giden bir anı, zamanı, tarihi, yazgıyı; 

büyük ölçüde değiştirmiş miydi? 

Kişisel tarih çizgilerinin kaçının yolu, 

onun dokunmasıyla girdiği yoldan sapmıştı.

BİTİŞ

Maya Mor rüyasında; Derviş’i, Nysa’yı, Selim’i, kızları ve babayı gördü. Saat beş gibi yaşadığı işkenceye son vermek üzere kalktı oturdu, sonra balkona çıktı denizi seyretti, düşündü, vicdanını yokladı. Yaptıklarını sıraya koyup bir daha düşündü. Maya Mor’u düşündüren esas konu şuydu: Akıp giden bir anı, zamanı, tarihi, yazgıyı; büyük ölçüde değiştirmiş miydi? Kişisel tarih çizgilerinin kaçının yolu, onun dokunmasıyla girdiği yoldan sapmıştı. “Olayların gidişinde benim ne kadar rolüm oldu? Benim yüzümden neler değişti?” Hangi kader yolları, onun yoluyla, o istemeden çakışmıştı? Ki o zaman kendi rolünü oynamakta haklı olduğunu düşünürdü.

Derviş’in daha dün sabah, mağara evde yaptığı suçlamaları ciddiye almıştı. Derviş bilmeden, Maya’nın varoluşsal değerdeki bir sorununa dokunmuştu. Maya Mor’a ve ailesine göre olaylar; her ne kadar sayısız kader çizgisinin, birleşip-ayrıştığı, labirent gibi karmaşık ağlar zincirinin içinden doğsa da; öyle bir an geliyordu ki sayısız kişiye ait çizgiler birbirine yaklaşıyor, iç içe geçiyor, yoğunlaşıyor, orada bir kümelenme, bir düğüm oluşuyordu.

37. Bölüm: Yüzleşme

Önce 36. Bölümü Okuyunuz

36. Bölüm: Berrak Kafe: Eda ve Serra Kardeşler 

"Velhasıl insan acayip bir yaratık. 

Kim ki insanı çözdüm diyordur, 

yalan söylüyordur.”

Şeyda ve Serra, Maya’nın arkasından şaşkınlık içinde bakakalmışlardı onun gidiş tarzından çok sorduğu son soru onları dağıtmıştı. Sonra içeri biri girdi, bir adam. Bu sefer bir başka şaşkınlık daha yaşadılar. Bu adam babalarıydı, tanınmayacak hale gelmişti. Bir gece evde yoktular sadece. Ne olmuştu böyle! Sarhoş muydu?

Eda babasına atıldı: “Babam, ne oldu sana böyle?”

Serra koşup terliklerini getirdi, eğildi ayakkabısını çıkardı. Ayakta durmakta zorlanan adama güçlükle terliklerini giydirdi. Babalarını alıp az önce yan yana oturdukları divana götürdüler, arka yastığını divanın baş tarafına koyup babalarını yatırmaya çalışırken; Serra gözleriyle açık pencereyi işaret ederek ve gözlerini devirip, kafasını iki yana sallayarak, ondan bahsetmeyelim, işareti verdi Eda’ya.