Önce 26. Bölümü Okuyunuz.
Nysa, defterine bugün olanları
yazarken kulağı kapıdaydı, Maya’nın gelmesini bekliyordu.
“Mor, beni artık tanıdığını söylüyor.
Kimin kimi tanıdığını sana bir gün anlatırım.
Ya da yazdıklarımı delil olarak okuturum. Belki bir gün."
Tekneden ayrıldıktan sonra Maya bir
sokak arasında durmuş: “Sen devam et, pansiyona git, benim bir yere uğramam lazım,”
demişti. Gözleri, sokak lambasının ışığı altında kaplanın gözleri gibi sarı sarı
parlıyordu.
“Nereye gideceksin?”
“Her şeyi sorma!”
“Peki tamam. Ne zaman gelirsin?”
“Bilmiyorum. Unutma, senin çocuğun
değilim ve artık bu sorular can sıkıcı olmaya başladı.”
