Önce 23. Bölümü Okuyunuz.
23. Bölüm: Bardacıklar: Küçük Sırlar
"Sen kendini kaybettin ama
biz hala normal görünmeyi devam ettirmeye çalışıyoruz
baba.”
Issız bir karanlığa bürünmüş olan Berrak Kafe, masaların üzerine
kaldırılmış olan sandalyelerin alacakaranlıktaki tuhaf görüntüsüyle;
yapayalnız, uzak, soğuk ve ürperticiydi. Bu gece müşteri kabul etmemişlerdi. Dolunaydan
yarım aya doğru henüz evirilmekte olan Ay; bir saat önce doğmuş, yumuşak
ışığıyla ortamı aydınlatmıştı. Hafif dalgayla hareketlenen denizdeki ışık
kıvrımları; kafenin dibindeki kayalara çarpıyor, sivri çıkıntılarını, dalgaların
ritmine uyarak parlatıyordu. Ay ışığı, kafenin arkasındaki barakayı aydınlatmak
üzere bahçenin içinden süzülerek gelmiş ama içeri giremediği için barakanın
kapısında durarak, kapıyı aydınlatmakla yetinmişti. Perdeler kapalı olmasaydı,
odalara sızıp; dışarıdan bakan bir göze içeriyi gösterebilirdi.
